Sinds zijn studie aan de Conservatoria van Enschede en Amsterdam, heeft de carrière van tenor Sebastian Brouwer hem niet alleen op de grootste podia van Europa gebracht, maar ook naar tournee en concertseries in de Verenigde Staten (2004) en Australië (2002).
Op de meest belangrijke Nederlandse muziekfestivals en -series heeft hij gezongen met orkesten als het Concertgebouw (Kamer)Orkest en Radio Filharmonisch Orkest, en gewerkt onder de bâton van dirigenten als o.a. Edo de Waart, Jaap van Zweden, Roy Goodman, Jan Willem de Vriend en Ton Koopman. Zijn stem was ook te horen op radio en televisie bij diverse nationale omroepen, b.v. Vara (Matinée) , de NPS en de VPRO.
Sebastian Brouwer heeft een zeer wijd georiënteerd repertoire dat reikt van oratorium tot opera en kamermuziek, en van het begin van geschreven vocale muziek tot hedendaagse stukken – waarvan enkele geschreven zijn met zijn stem in gedachten en waarvan hij ook de première heeft gezongen.
Hij is een zeer veelgevraagd vertolker van de muziek van J.S. Bach, en zijn uitvoeringen van de Passies (Evangelist en aria’s) en Oratoria van deze componist worden algemeen zeer gewaardeerd. Andere werken uit het oratorium repertoire omvatten zulke verschillende stukken als o.a. Verdis “Requiem”, Mendelsohn “Elias” en “Paulus”, Händel “The Messiah”, Saint-Saëns’ “Oratorio de Noël”, Puccinis “Messa di Gloria”, Ramirez “Misa Criolla”, Dvoraks “Stabat Mater”, Rossinis “Petite Messe Solennelle”, Orffs “Carmina Burana” en Haydns “Jahreszeiten” en “Schöpfung”. In 2008 is hij uitgenodigd de aria’s van de Mattheus Passion te vertolken in het Concertgebouw in Amsterdam.
Op het gebied van opera toont zich zijn uitgebreide ervaring in het grote aantal tenor hoofdrollen die hij al succesvol heeft uitgevoerd: o.a."Il barbiere di Siviglia" (Rossini), "Alceste" (Haendel), "Pygmalion" en "Les Indes Galantes" (Rameau), "Orphee et Euridice" en “Iphigénie en Tauride” (Gluck), "La Sonnambula" en "I Puritani" (Bellini), "Boccacio" (Von Suppe), Gasparone (Millocker), “La Traviata” en "Oberto" (Verdi), "Don Pasquale" (Donizetti), "Die Fledermaus" (Strauss),“Carmen” (Bizet), “Call me Ishmael” (Goldschneider, première) en “Der Hund” (Zuiddam, première).
Gezien het uitzonderlijke bereik van zijn stem, is Sebastian Brouwer niet alleen aktief binnen het “oude muziek” repertoire als tenor, maar ook als de zelden gehoorde stemsoort haut-contre.
|
